การศึกษาไทยที่หนูได้เจอ..
posted on 01 Nov 2008 12:06 by ju0ncshopล้มบล็อกเก่า เอาใหม่ ฮ่ะๆ จริงๆ คือเล็งเห็นว่ามันร้างๆ (เพราะไม่ได้สนใจ) และกำลังมีโครงการจะไปเปิดร้านเป็น.comเป็นเรื่องเป็นราว เลยกะใช้บล็อกเก่าที่เป็นที่ซ่องสุม!! คืออยากไว้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับระบบการศึกษาของเด็กนักเรียนที่ผ่านการเรียนและกำลังเรียนอยู่ในระบบการศึกษาไทย
คิดว่าหลายๆ คนคงผ่านพ้นช่วงเอ็นทรานส์ที่น่าปวดหัวไปแล้ว และหลายคนอาจจะกำลังเรียนอยู่เพื่อการสิ่งนี้ และเราทั้งหลายล้วนตกอยู่ในสภาวะถูกครอบงำโดยครูและผู้มีอำนาจที่สามารถกำหนดระบบการศึกษาของเราได้โดยที่เราไม่เคยได้เสนอและมีข้อโต้แย้งใดๆ
ฉันเคยมีปัญหาในช่วงเรียนมัธยมปลาย คือฉันไม่อยากเรียนวิชาคณิตศาสตร์ (ระบุไว้ก่อนว่านั่นเป็นเรื่องเกือบๆสิบปีมาแล้ว) ฉันเลยยกมือขึ้นถามอาจารย์ผู้สอนว่า
"อาจารย์คะ เราเรียนตัวนี้ไปเพื่ออะไรคะ" (ตอนนั้นอาจารย์กำลังสอนเรื่องเมตริก ใครไม่รู้จักให้ไปถามเด็กที่เรียนสายวิทย์คิดว่าน่าจะอธิบายให้ฟังได้นะคะ)
อาจารย์ตอบฉันว่า
"เพื่อศึกษาต่อในขั้นสูง"
"เอ๊ะ แล้วถ้าหนูไม่เรียนต่อทางนี้ล่ะคะ"
"เธอก็เรียนไปเถอะ ก็เขาให้เรียนแบบนี้"
สรุปว่าฉันเสียเวลาเรียนเลขตัวนั้นไปฟรีๆ โดยไม่เคยได้ใช้แม้แต่ตอนที่เรียนหรือใช้ประโยชน์ในชีวิตประจำวันเลยค่ะ ผู้ใหญ่เค้าคิดอะไรให้เรากันคะเนี่ย
เราอาจจะพยายามมองแบบผู้ใหญ่ว่า เด็กควรจะเรียนรู้ทุกอย่างไว้เยอะๆ จะได้มีทางเลือกมากๆ แต่สิ่งที่เรารับรู้และต้องปฏิบัติคือ พยายามจะจำและทำตามที่เขากำหนดให้มากที่สุด เพื่อเอ็นท์ให้ติด และเรียนต่อแข่งขันกับคนอื่นให้ได้เท่านั้นเอง แล้วจุดประสงค์ในการศึกษาคืออะไรกันล่ะคะ
ให้เราช่วยตัวเอง มีงานทำได้ ทำให้เราเป็นคนดี
หรือว่า
ให้เราเรียนไปเพื่อเรียนต่อ และเีรียนต่อ และเีรียนต่อ??!!
เด็กส่วนใหญ่ถูกสอนให้เชื่อฟังคำสั่งสอนของผู้ใหญ่ และเด็กบางส่วนที่เกิดต่อต้านขึ้นมา ก็จะถูกมองว่าก้าวร้าว และต่อต้านผู้ใหญ่ แต่ฉันคิดว่าผู้ใหญ่ต่างหากล่ะคะ ที่ต่อต้านเรา เขาไม่เคยฟังเรา ไม่เคยมองดูเราที่เป็นคนที่ต้องทำและได้ัรับผลจากสิ่งที่เขายัดเยียดให้ ไม่เคยคิดจะถามจริงๆจังๆ ว่าเราต้องการสิ่งที่เขาเสนอหรือไม่ ไม่เคยมองเหตุผลของเรา ไม่เคยชี้แจงให้เราเข้าใจ ใช้คำว่าผู้ใหญ่ บังคับให้เราจำนนแล้วทนไปเรื่อยๆ และสิ่งที่ได้คือ สภาพเด็กไทยที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน
จะพบว่าการศึกษาไม่ได้ทำให้เด็กมีจิตใจที่ดีขึ้น แต่กลับเห็นแก่ตัวขึ้น เกเรขึ้น ไม่เคารพผู้ใหญ่มากขึ้น นั่นเพราะเขาไม่เห็นว่าจะต้องเคารพไงคะ
ฉันเคยไปนั่งทานข้าวกับเพื่อนคนหนึ่ง เขาบอกว่าทำไมไม่มีวันรำลึกถึงพระคุณเด็กบ้าง เนี่ยเด็กเป็นคนจ่ายเงินเดือนให้ครู ครูสอนแล้วยังกั๊ก เอาไปสอนต่อที่เรียนพิเศษ มันต้องนึกถึงบุญคุณเด็กที่ให้เงินสิว่ะ ไม่ใช่ให้เด็กมารำลึกถึงบุญคุณครู
ฉันได้ยินแล้วก็อึ้งค่ะ และก็ต้องยอมรับว่าตอนนี้มันเป็นแบบนี้จริงๆ ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ไปได้ ตั้งแต่เด็กเราโดนปลุกฝังให้มองครูเป็นผุ้ให้ (ฉันเรียนที่โรงเรียนที่ต่างจังหวัดนะคะ) แต่พอโตขึ้นมา ทำไมเรารู้สึกว่า ครูไม่ได้เป็นผู้ให้ แต่เป็นผู้"บังคับให้" และ"โกย" เงินจากกระเป๋าผู้ปกครองเราไป เพียงเพื่อเกรดและโอกาสในการเอ็นทรานส์เท่านั้นเอง
ไม่ใช่แต่เด็กเท่านั้นที่เกิดกระแสต่อต้าน แม้แต่ผู้ปกครองเองก็รู้สึกไม่พอใจกับนโยบายการศึกษาที่ถูกเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา และยิ่งเปลี่ยนก็ยิ่งก่อความยุ่งยาก เสียเงินเสียทองมากขึ้น และมีแต่ความเสื่อมลง อย่างเห็นได้ชัด
แล้วเราควรจะทำอะไรกับเรื่องนี้ดี ควรจะปล่อยเลยตามเลยหรือ?
แล้วถ้าไม่ปล่อย ทำอย่างไรดี
การรวมกลุ่มถือเป็นการเพิ่มอำนาจในการต่อรองที่ทั่วโลกยอมรับค่ะ (จะเห็นได้จากการรวมตัวของประเทศต่างๆ ที่ตั้งกันเป็นกลุ่มเพื่อต่อรองทางการค้า เช่น APEC ,G8 เป็นต้น) เพราะฉะนั้น ใครมีความคิดว่าการศึกษาไทย สมควรเปลี่ยนได้แล้ว เราไม่เห็นด้วย และไม่อยากทนกับระบบงี่เง่าที่เขายัดเยียดให้เราแบบนี้อีกต่อไป ขอเชิญเลยนะคะ มาสุมหัวกันที่นี่ค่ะ แม้ว่าเราจะเพิ่งเริ่มต้น และดูเหมือนจะเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้ แต่การเริ่มต้นก็คือการเริ่มที่จะเติบโตนะคะ
มาร่วมแบ่งบันความคิดเห็น และจุดประเด็นใหม่ๆที่น่าสนใจกันได้เลยนะคะ
(ถ้าผู้ใหญ่อยากแจมก็เชิญค่ะ เราอยากให้ฟังความเห็นกันทั้งสองฝ่าย แล้วเลือกเอาส่วนที่ดีมารวมกัน)